உடல் அரிப்பு: நாம் ஏன் சொறிந்து கொள்கிறோம்? கட்டுப்படுத்த முடியுமா?

அது மிகவும் பைத்தியக்காரத்தனமான உணர்வாக இருக்கலாம். உங்களுக்கு உடலில் அரிப்பு ஏற்படும்போது அந்த அரிப்பை குறைத்து உங்கள் விரல்களால் சொறிவது வலியை ஏற்படுத்தும். ஆனால், சில நேரங்களில், இப்படி செய்வதை தவிர்க்க முடியாது.

சமீப காலம் வரை, அரிப்பு குறித்து ஆய்வுகள் வரும்போது, ஆராய்ச்சியாளர்கள் மேற்பரப்பை மட்டுமே பற்றி பேசினார்கள். ஆனால், சமீப காலமாக அது மாறிவிட்டது. அந்த உணர்வு குறிப்பிட்ட நியூரான்களின் தொடர் மூலம் பரவுகிறது என்பதை நிபுணர்கள் இப்போது அறிவார்கள். அது புதிய சிகிச்சைகளுக்கு வழி வகுக்கிறது.

நாம் ஏன் சொறிந்து கொள்கிறோம்?

பாலூட்டிகள் முதலில் ஒரு வகையான அனிச்சையான உணர்வை உருவாக்கி , ஊடுருவும் நோய்க்கிருமிகளை வெளியேற்றவும், அவற்றில் தீங்கு விளைவிக்கும் ரசாயனங்களிலிருந்து தப்பிக்கவும் உதவுகின்றன என்று நம்பப்படுகிறது.

இருப்பினும், நமைச்சல் ஒரு உளவியல் அம்சத்தையும் கொண்டுள்ளது என்பது தெளிவாகிறது. அதை நாம் இன்னும் முழுமையாக புரிந்து கொள்ளவில்லை.

தொற்று அரிப்பு நிகழ்வை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்: ஒருவருக்கு அரிப்பு ஏற்படும்போது, அதை அருகில் இருந்து பார்ப்பவருக்கும் அரிப்பு ஏற்படுவதைப்போன்ற உணர்வு ஏற்படும்.

2011 ஆம் ஆண்டில், மியாமி ஸ்கூல் ஆஃப் மெடிசின் பல்கலைக்கழகத்தில் தோல் மருத்துவப் பேராசிரியரும் மருத்துவருமான கில் யோசிபோவிச் ஒரு பரிசோதனையை நடத்தினார். எந்த நிலையும் இல்லாதவர்களும், நாள்பட்ட அரிப்புக்கு காரணமான அடோபிக் டெர்மடிடிஸ் (AD) நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களும், தங்களைத் தாங்களே சொறிந்து கொள்வது அல்லது சும்மா உட்கார்ந்திருப்பது போன்ற சிறிய வீடியோவைப் பார்க்கும்படி அவர் கேட்டுக் கொண்டார்.

பங்கேற்பாளர்களுக்கு ஹிஸ்டமைன், அரிப்பு ஏற்படுத்தும் ரசாயனம் அல்லது பாதிப்பில்லாத உப்பு கரைசல் செலுத்தப்பட்டது. பரிசோனையில் பங்கேற்றவர்களில், 82% பேர் சொறிவது போன்ற வீடியோக்களைப் பார்த்த பிறகு அரிப்பு உணர்வுகள் அதிகரித்ததாக தெரிவிக்கின்றனர் .

இந்த நிகழ்வு மனிதர்களுக்கு மட்டும் அல்ல.

2013 இல், இந்தப் பேராசிரியர், ரீசஸ் மக்காக் குரங்களுக்கு, மற்ற குரங்குகள் சொறிவதைப் போன்று வீடியோவை காண்பித்துள்ளார். வீடியோவைப் பார்த்த குரங்குகளும், தானாகவே சொறிந்துள்ளன. அவை தொற்று அரிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் எனக் கூறப்படுகிறது.

அரிப்பு ஏற்படுதைத் தவிர்ப்பதற்காக, நாமும் பிற பாலூட்டிகளும் அரிப்பு ஏற்படும் நபர்களை தவிர்க்கிறோம் என்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. ஏனெனில், அரிப்பு என்பது ஒரு ஒட்டுண்ணி அல்லது தொற்றுநோய்க்கான அறிகுறியாக பார்க்கப்படுகிறது.

நியூயார்க்கில் உள்ள மவுண்ட் சினாய் மருத்துவமனையில் உள்ள இகான் ஸ்கூல் ஆஃப் மெடிசின் மருத்துவரும் நரம்பியல் நோயியல் நிபுணருமான பிரையன் கிம், ஒரு ஆய்வக பரிசோதனையின் போது, சொறிவதைப் பார்க்கும் எலிகள் விலகிச் செல்வதைக் கண்டார்.

இருப்பினும், ஒரு எலி மற்றொரு எலி வலியில் இருப்பதைக் கண்டால், அது அதன் கூட்டை நக்கி அழகுபடுத்த முயற்சிக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், எலிகள் வலியில் இருக்கும்போது மற்றவர்களை அணுகுவதாகத் தெரிகிறது, ஆனால் அரிப்பு உள்ளவர்களைத் தவிர்க்கிறது.

பரிணாமக் கண்ணோட்டத்தில் இது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது. நமது உடலில் இருந்து ஒட்டுண்ணிகள், பேன்கள் மற்றும் பூச்சிகளை அகற்றுவதற்கான ஒரு வழியாக நாம் அரிப்பு உணர்வை உணர்ந்தோம் என்று விஞ்ஞானிகள் நம்புகிறார்கள். அதன் மூலம், எந்தவொரு தொற்றுநோயையும் தடுக்கிறோம்.

அரிப்பு நோய்த்தொற்றுகளுக்கு எதிராக சில பாதுகாப்பை வழங்குகிறது என்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன.

எடுத்துக்காட்டாக, முதியோர் இல்லங்களில் மக்கள் அசையாமல், தங்களைத் தாங்களே கீறிக்கொள்ள முடியாத நிலையில், சிரங்கு தொற்றுநோய்களால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நிறைய கீறல்கள் உள்ளவர்கள், தெரியாமலேயே தங்களுக்கு தொற்று நோய் இருப்பதாக மற்றவர்களுக்கு ஒரு சமிக்ஞையை அனுப்பலாம் .

“உள்ளுணர்வால் இது உயிர்வாழ்வதாக நான் நினைக்கிறேன்,” என்றார் கிம்.

“நான் நியூயார்க் நகரில் வசிக்கிறேன், நான் சுரங்கப்பாதையில் ஏறினால், யாரோ சொறிவதைக் கண்டால், நான் உள்ளுணர்வாக விலகிச் செல்கிறேன். இது ஒரு நபரின் நரம்பு மண்டலத்தில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று நான் நினைக்கிறேன், யாராவது கீறினால் அவர்கள் தொற்றுநோயால் பாதிக்கப்படலாம்,” என்றார் அவர்.

தொடர்ந்து பேசிய அவர்,”இருப்பினும், யாராவது வலியை உணர்ந்தால், அந்த நபரிடம் செல்வது ஒரு மனித உள்ளுணர்வு, அது பழங்குடியினரின் உள்ளுணர்வின் நீட்சி” என்றார்.

இந்த காரணத்திற்காக பல நாள் நமைச்சலால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், அவமானமாக உணர்கிறார்கள். மன அழுத்தமும் அரிப்புகளை அதிகப்படுத்தலாம்.

பேராசிரியர் யோசிபோவிச் கூற்றுப்படி, ஒரு மருத்துவர் செய்ய வேண்டிய கடைசி விஷயம், நாள்பட்ட அரிப்பு நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சொறிவதை நிறுத்தச் சொல்வதுதான்.

“இது கொட்டாவி விடுவதை யாரோ ஒருவரிடம் கூறுவது போல் உள்ளது: உங்களால் முடியாது, இது ஒரு பிரதிபலிப்பு” என்றார் யோசிபோவிச்.

அரிப்பு ஏன் நடைமுறையில் தவிர்க்க முடியாதது என்பதற்கு விஞ்ஞானிகள் வெவ்வேறு விளக்கங்களை வழங்கியுள்ளனர்.

நாம் இதைச் செய்யும்போது, உடல் மூளைக்கு வலி சமிக்ஞைகளை அனுப்புகிறது என்று ஒரு கோட்பாடு கூறுகிறது. இந்த சமிக்ஞைகள் ஒரு கவனச்சிதறலாக செயல்படுகின்றன, இதனால் அரிப்பு உணர்வு ஒரு நொடி கூட குறைகிறது.

ஒரு நபர் கீறும்போது, நரம்பியக்கடத்தி செரோடோனின் வெளியிடப்படுகிறது, இது மனிதர்களின் இன்ப உணர்வுக்கு காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால் அரிப்பு மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது என்பதற்கான உண்மையான காரணங்கள் சிக்கலானவை மற்றும் முழுமையாக புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை.

கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் தோல் மருத்துவப் பேராசிரியரான மார்லிஸ் ஃபாஸெட், “ஒரே இடத்தில் ஒரே நேரத்தில் பல விஷயங்களைக் கையாள முடியாத அளவுக்கு தோல் அனுபவிக்கிறது. மூளைக்கு தகவல்களை அனுப்பும் விதத்தில் ஏதோ ஒன்று இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

“நாட்பட்ட அரிப்பு உள்ளவர்களுக்கு என்ன நடக்கிறது என்றால், அவர்கள் கீறல் செயலில் இருந்து மகிழ்ச்சியைப் பெறுகிறார்கள்,” என்றார் அவர்.

“இன்ப உணர்ச்சிக்கு காரணமான நியூரான்களை கண்டுபிடிக்க நரம்பியல் விஞ்ஞானிகள் ஆர்வமாக உள்ளனர். ஏனென்றால், அந்த இன்பமான அரிப்பு மற்றும் அரிப்பு அடிமைத்தனத்தை உடைப்பது என்பது மிகவும் முக்கியமான ஒரு பிரச்னை,”என்றார்.